میخواهم یک مطلبی از فیلم در جستجوی خوشبختی را اینجا بیارم :

It was right then that I started thinking about Thomas Jefferson on the Declaration of Independence and the part about our right to life, liberty, and the pursuit of happiness. And I remember thinking how did he know to put the pursuit part in there? That maybe happiness is something that we can only pursue and maybe we can actually never have it. No matter what. How did he know that?

این متن از فیلم به نکته جالبی در مورد تفکر  توماس جفرسون در بیانیه اعلام استقلال (آمریکا) اشاره میکند.  توماس جفرسون حقوق اصلی را  زندگی، آزادی و جستجوی خوشبختی  بر میشمارد. شاید خوشبختی چیزیست که ما تنها میتوانیم جستجویش کنیم و هیچ گاه در واقع به آن نرسیم.  این جستجو هست که حق ماست نه خود خوشبختی.

به یاد سالهای آخر در ایران میافتم که حس میکردم این حق از من گرفته شده. زندگیم بد نبود اما این احساس کافی بود تا مرا از هم بپاشاند. یادم میاید که دوره ایی نه چندان  طولانی به کمک کوه نوردی برای زنده ماندن جنگیدم. فکر میکنم افسردگی همه گیر در ایران به همین علت است.

مهمترین دلیل رفتنم این بود: باز کردن افقهای تازه. روزهای اول رفتنم بسیار زیبا بود. من به همین جستجو هم راضی هستم. تفاوت بین یک فرد افسرده با بقیه در میزان رفاه یا برخورداری نیست. افسردگی به انگیزه ما برای زندگی برمیگرده. به انگیزه ما برای جستجوی خوشبختی.